از روز پنجشنبه اول ماه مه ترانه رپی بنام “ما مرد نیستیم“ روی سایت اینترنتی معروف یوتیوب قرار گرفته است. در عرض ۳ روز اخیر بیش از ۷۴۰۰ نفر این ترانه را گوش داد‌ه‌اند. این رپ با شعر و صدای شاهین نجفی و با موسیقی گروه تپش ۲۰۱۲ است. چه چیز این همه بیننده و شنونده را جذب این ترانه کرده است؟

نظر و حرفهاتون رو در مورد اين ترانه براى اين وبک لاگ هم بنويسيد!!!!

منبع مطلب راديو صداى آلمان

مشاهده کليپ دريوتيوب

دانلود کنید: “ما مرد نیستیم”

“ما مرد نیستیم”

مثل اون دختری که پردشو دوخته

و اون که پول نداشت تو آتیش سوخته

مثل مادرم با اون زندگی زوری

زنی که خلاصه شد تو قابلمه و قوری

کسی تا حالا نتونسته ببینه بدنشو

کسی از سر نتونسته بگیره روسریشو

می گفت بعد مرگ میبرنش جهنم

می‌گفت آدم و از سرمو آویزون میکنن

گفتم مگه نگفتن پهشت زیر پای شماست

مامان بهشت سر کاریه بیا دنیا رو بچسب

می‌گفت اذون داره میگه مو تنم سیخ شده

گفتم می‌ترسی ترس به روحت میخ شده

هفتاد سال زن بوده یعنی کلفت

یعنی چیزی تو زندگیش ندید جز خفت

زنی که گناه بود بودنش ولی بی جرم

زنی که استحاله کرده بودنش تو فرم

کسی که خیانت نکرد به شوهر چی شد؟

پنجاه سال فحش شنید و کتک خورد

باید تو سری بخوره بمیره نفس نکشه

عکس هیچ پرنده‌ای رو بی قفس نکشه

زنی که همیشه یه سایه اونو می پایید

عروسکی که مرد به هر شکل باهاش می‌خوابید

تو بوی سیلی و شلاق میدی خانوم

تا کی میخوای به مردا باج بدی خانوم

مث وطن شدی همدم ولگردا

تقدیر تو دست توی واسه فردا

تو بوی زمین سوخته مون رو میدی خانم

تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانم

ما که از مردی مردیم لا اقل تو زن باش

یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش

ماکه از مردی مردیم و چیزی ندیدم

از تو کتاب اسم رستم و فقط شنیدیم

که اگراونم بود امروز حتمن کراکی بود

رستم امروز از جنس بد شاکی بود

رستم اگر بود واسش جرم میساختن

تو گردنش آفتابه لگن مینداختن

شاید میرفت جنگ و بر میگشت احترام داشت

سرتیپ سپاه میشد تو دبی سهام داشت

رستم میتونست حتی به قولی گنجی شه

یه کم کانت و پوپر بخونه فرنگی شه

میشد اسلام رو سکولاریستی تعبیر کنه

میشد قرآن رو تو هرمنوتیک تفسیر کنه

میشد فیلم بسازه تو کن تقدیر بشه

میشد جک بگه معترض تعبیر بشه

شاید میرفت اروپا الان دو تا پاس داشت

اونجا تاکسی میروند اینجا الگانس داشت

تو هر عید میرفت تو کنسرتا میرقصید

دیگه حرف سیاسی نمیزد ، می‌ترسید

خانم ما مرد نیستیم رومون خط بکش

پرچم رو بگیر خودت بشو رئیس جنبش

ما که از مردی مردیم لا اقل تو زن باش

یه کم از عطر غیرتت رو ما هم بپاش

تو بوی زمین سوخته مون رو میدی خانم

تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانم

ما که از مردی مردیم لا اقل تو زن باش

یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش

منبع

http://www.dw-world.de/dw/article/0,2144,3311081,00.html

چرا؟ به اين دليل ساده که مطمئن نيستم که خواب اول رنگى بود يا سياه و سفيد؟ اما بار دوم مطمئن هستم که رنگى بود چون دستکم رنگ گلها و زرق و برق کاغذ کادو ها رو خوب بخاطر دارم. اما عجيب تر اينکه زمان خواب دوم کاملا با خواب اول يکى بود! تعجب آوره نه؟

هر دو خواب رو شب کريسمس ديدم! البته با يک فاصله سه ساله…

خواب ديدم که بابا نوئل سوار بر سورتمه پر از هديه توى شهرى که از برف پوشيده بود در خلوت و تنهايى چرخ ميزد.

بابا نوئل گوزنهاى قطبى کالسکه اش رو هى! ميکرد و تازيانه بلندش رو بدون اينکه به بدن گوزنها اصابت کنه در هوا چرخ ميداد و در هر خونه اى که ميرسيد دهنه رو ميکشيد و هديه هاى کريسمسش رو به به بچه ها و بزرکترها ميداد. بابانوئل گشت و گشت و گشت تا تمام هديه ها رو که از قطب شما با خودش آورده بود بين ساکنين شهر من قسمت کرد.

حالا ديگه بابا نوئل با سورتمه خالى و با يک بسته کادو پيچ دور ور خونه من ميچرخيد کلاه قرمز منگوله دارش رو جابجا ميکرد و خنده و شاديش رو روى آسمون شهر و توى کوچه هاى تنگ و تاريکش پخش ميکرد.

بابا نوئل آخرين هديه اش رو جلوى در خوانه من گذاشت اما اصلاً خبر نداشت که من بيرون در منتظر هستم و نرم و آهسته و يواشکى توى سورتمه خاليش لغزيدم و خودم رو زير پوست هاى گرمى که در سورتمه بود پنهان کرده بودم.

بابانوئل کار خودش رو تموم شده ميديد، يک جرعه از شراب سرخ گسش سر کشيد و تازيانه رو در هوا چرخاند و گوزنها رو هى! هى! کنان و با ضرب آهنگ خنده هاى شادش بطرف برفهاى قطبى شمال هدايت کرد.

بابانوئل با کالسکه پر به شهر ما آمده بود و حالا با کالسکه خالى که فقط من و او مسافرش بوديم در راه بازگشت به مناطق قطبى بوديم. من در ته کالسکه لاى پوست هاى گرم و نرم خز خوابيدم و گرمى لذت عجيبى سراسر وجود و روحم رو پوشونده بود. صداى خنده هاى سرمستانه بابا نوئل با گرمى و امنيت ته کالسکه و روياى زندگى در سرزمينى امن، من رو بخواب عميقى فرو برد. حالا ديگه خواب يک خواب لذت بخش رو ميديدم!

وقتى از خواب بيدار شدم هنوز مست خواب آرام ته کالسکه و همسفر شدن با بابانوئل به سرزمين هاى ناشناخته تنهايى بودم!!!!!.

سال نو رو بهمه شما تبريک ميگم ايکاش سال جديد سالى به از اين سالها باشه. سالى که روياى زندگى خوب در اين سياره آبى، سال آشتى انسان با انسان و انسان با طبيعت زيباش باشه و سالى که خواب سفر به دنياى ناشانخته تنهايى به کابوس تبديل بشه و نه لذت!

اما خوب ميدونم که شادى، آزادى، مهر و انسانيت در اين سياره زيباى آبى اما اسير رو بايد ساخت!!!!

قراره اين وبلاگ هم در عين حال که گفتنى ها و دردلها٬ اندوه ها و شادى هاى خودم رو منعکس ميکنه بازهم سرپلى براى رابطه باشه٬ حرف زدن! شنيدن و گفتن! مگر انسان در يک گوشه بدون خواننده و بيننده بدون همنطرى و شادى و حتى اندوه مشترک٬ چه حرفى براى زدن داره؟.

ميدونم که حرفهاى زيادى براى زدن هست٬ هم براى من و هم تو خواننده عزيز٬ بنابراين بازهم انتطار دارم که کار اين وبلاگ را تنها به من وگذار نکيد٬ بگذاريد اينجا هم تريبونى براى همدلى و همنطرى باشد٬ حتى آنجا که در وبلاگى شخصى با هم ديدار ميکنيم.

نمى توانم قول بدهم که سايت را بطور روزانه به اصطلاح به روز ميکنم، هرگز نتوانسته ام قرار دادى بنويسم بنابراين هرگاه حرفى و کلامى براى زدن و انتشار داشتم و يا اينکه سر گفتگو با کسى باز شد دست بقلم خواهم برد و خواهم نوشت.